Geplaatst in Mijn Verhaal

Eenzaam?

Sinds gisteren woon ik officieel helemaal alleen in de grote stad. Geen huisgenoten, geen mensen in de buurt die ik ken en ook de sfeer in de supermarkt is ver te zoeken. Als gezelschapsdier is dit natuurlijk het ergste wat me kan overkomen. Oké er zijn altijd ergere dingen, maar op dit moment is dit het enige wat ik kan bedenken.

Twee jaar lang heb ik gewerkt aan een leven in Enschede, lieve vriendinnetjes gemaakt, lekker gestudeerd, gelachen met mijn gezellige huisgenootjes en genoten van de Rescue-trainingen op de maandagavond. De open en gezellige sfeer van Twente hielp daarbij goed mee, iedereen kent iedereen ook al had je elkaar nog nooit gesproken. Dat leven in Enschede gaat door, maar dan zonder mij. Eventjes niet de gezellige uurtjes doorbrengen tussen de colleges met mijn vriendinnen, geen kopjes thee met mijn leuke huisgenootjes in de vroege avond en de lekkere avondetentjes. Ook de feestjes daar gaan aan mijn neus voorbij.

Nu zit ik hier, in een gelukkig ruime kamer met zo goed als alles erop en eraan. Eigen “keukentje”, toilet, balkonnetje en een douche om de deur. Niets te klagen over de kamer, het is er een beetje warm, maar met de winter opkomst zal dat ook wel reuze meevallen. De studie daarentegen valt ook reuze mee, ik sta nog steeds achter mijn keuze dat ik dit een stuk leuker vind dan een robotarm in elkaar te knutselen. Alhoewel dat knutselen vind ik wel leuk hoor, maar alle techniek eromheen hoeft van mij niet 😉

Toch voel ik me vandaag nog erg lonely. ’s ochtends twee uur college hebben en voor de rest niets, terwijl je niets anders te doen hebt is niet echt het beste wat me is overkomen. Vooral omdat vandaag eigenlijk mijn zwemtrainingsdag was. Dat vooral maakt het extra moeilijk.

Eigenlijk mag ik niet klagen, ik zit hier maar 21 weken, daarna kan ik weer terug naar Enschede. En ik weet bijna zeker, dat ik het tegen die tijd weer moeilijk heb om afscheid te nemen van de plaats in het land van Maas en Waal.

Hoe was jullie eerste studie/werkdag? Of hebben jullie er al weer een paar weken opzitten?

Advertenties

Auteur:

Hoi lieve lezers. Dit ben ik, een klein, blond vrouw. Vol blunders en verhalen. Met een passie voor koken en lifestyle. En dat gaan jullie terug zien in mijn blog. Veel plezier. Liefs Karlijn

7 gedachten over “Eenzaam?

  1. Sowee…wel knap hoor. Ik mag nog met vakantie. 🙂 Maar heb vaak buikpijn als het mijn eerste werkdag is. Vaak moet ik weer even mezelf bijelkaar rapen, want ik krijg er stress van. Na een week is dit meestal over. Ik snap dat je je alleen voelt, en uit je dagelijkse ritme. Lastig, maar is het een idee om een schema op te stellen op de vrij lege dagen? Zodat de eenzaamheid niet een te grote rol kan gaan spelen? Succes!

    1. Ah lekker! Hopen dat het weer de komende weken dan ook nog mee zit! Gelukkig is mijn studierooster vandaag wat drukker geworden en heb ik me ook ingeschreven voor wat sportcursussen. Dus ik heb een goede hoop voor de aankomende weken! 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s