Geplaatst in Mijn Strijd

Mijn Strijd | Hondenweer

Datum: 25/04/2015
Tijd: 03.30

Met “En het weer van vandaag” besef ik dat het tijd is om wakker te worden. Het warme bed moet ik verruilen voor een koude kamer. Langzaam besef ik dat ik niet veel tijd heb, over drie kwartier moet ik mijn weg al gaan voortzetten naar de bussen. Ik ben trots op de ik van gisteren, die alles al had gepakt. Ik eet snel twee boterhammen, fris me even op en schiet mezelf in mijn hardloopkleren. Ik voel mijn knie heel lichtjes, misschien had ik toch niet moeten zwemmen eergisteren. Ik meet mijn huisgenootje en samen fietsen we naar de bussen die ons naar de herstart gaat brengen. We starten beide in de ochtendploeg voor ZPV Piranha. Ik de 4.8, zij de 3.8.

We hoeven niet lang te wachten voordat we de hele ochtendploeg hebben gevonden, we stappen in één van de 15 toeringbussen en die brengt ons via Haaksbergen naar Doetinchem. Waar de weg zich vervolgt naar de Dru Fabriek in Ulft. Bekend terrein voor mij, ieder jaar vindt hier namelijk het Huntenpop Festival plaats.

Bij de Dru fabriek zien we nog net de loper van etappe 9 binnenkomen, de nachtploeg heeft zijn taak erop zitten. We nemen afscheid van de nachtploeg en verplaatsen ons naar nieuw vervoer, een negen persoonsbusje. Het begint ondertussen ook meer te regenen dan voorheen. Na een goed uur wachten is het tijd voor de eerste loper en fietser van de ochtendploeg om zich na de start te begeven. We moedigen ze aan en lopen terug naar het busje om ons naar het volgende wisselpunt te begeven. De loper en fietser zullen straks eerst wisselen van taak en dan is het de beurt aan mij en een andere ploeggenoot. Beide mogen we een afstand van rond de 5 km afleggen, gelukkig betekent dat niet al te lang fietsen voor mij.

Rond half negen staan we bij het wisselpunt. Ik loop nog even warm en voor ik het weet moet ik me al naar de start begeven. Het hesje gaat over mijn hoofd en ik ben van start. De eerste kilometer is zo voorbij en ik loop redelijk op tempo. Terwijl ik het dacht voelde ik een steek in mijn rechterzij op komen. Nee toch, dit kun je niet menen. Ik verlaag mijn tempo en de steek vermindert langzamerhand. Tegelijkertijd begint het alsmaar harder te regenen. De weg is recht en bevat weinig kronkels, je kan zeggen dat het redelijk saai loopt. Mijn mede ploeggenootje op de fiets vertelt me dat ik op de helft zit, rond de 15 minuten. Betekent dat ik niet al te veel tijd heb verloren met de steek. Om mij heen liggen alleen maar weilanden, zonder enig leven in het. Na 3 kilometer begint de pijn in beide knieën op te komen, zo had ik mijn wedstrijd niet voorgesteld. De laatste anderhalve kilometer was een heus drama. Lopend op een lange, rechte weg in een open stuk in de regen, met voor mij de finish in zicht. Ik ging kapot. Ik kan je dan ook vertellen dat mijn hoofd op de foto die van mij gemaakt is bij de finish vreselijk moeilijk kijkt. Dat is dan ook de reden dat ik hem graag voor de wereld wil verbergen. Helaas.

Over de finish wissel ik snel van hesje met de fietser en voor ik het weet zit ik op de fiets, terwijl zij naast mij loopt. Na 2,5 kilometer vermindert de regen en bevinden we ons in rustig weer. Na samen een uur te hebben gelopen finishen we en geven we het stokje door aan het volgende duo. Deze werd weer afgewisseld door nog een duo en zo kwamen we aan bij de herstart in Barchem, hier werden we afgewisseld door de middagploeg. De pijn in mijn knieën is daarnaast zo erg geworden dat ik bij iedere stap die ik zet de tranen in mijn ogen moet bedwingen.

Na een foto van de ochtendploeg gemaakt te hebben, keren we terug naar Enschede. Hier spring ik snel onder de douche om, daarna snel naar de (gratis) massages in het sportcentrum te gaan. In een sportzaal waren ongeveer 10 bedden opgericht met fysiotherapeuten in opleiding. Ik laat beide benen masseren en de pijn wordt al iets langzamer. Ik zie dat mijn eigen fysiotherapeut de leiding heeft en ik spreek er nog snel.

Ik ga naar huis en zie dat de tijden online staan. Uiteindelijk heb ik 4.8 km gelopen in 31 minuten en 41 seconden met een gemiddelde van 9.15 km/u. Ik ben tevreden met mijzelf, één van de snelste tijden die ik tot nu toe gelopen heb. Toch is er ook een teleurstelling, want ik wou de wedstrijd met gemak lopen en dat is mij niet gelukt.

bataa

Ik regel thuis nog wat dingetjes en voor ik het weet is het tijd om naar de eet locatie te gaan. Ik loop langs de tentlocaties op de hockeyvelden van de campus. De sfeer is geweldig en geeft zelfs een festivalsfeer af. Op de locatie aangekomen komen we er achter dat we 150ste van de 354 geworden. Whoop! Na goed gegeten te hebben bevinden we ons naar de grote tenten aan het begin van de campus waar het feest kan beginnen. Niet te geloven dat ik hier een paar dagen terug nog hard heb gezwoegd bij Create Tomorrow. Om half drie vond ik het welletjes en keer ik terug naar huis. Na een lange dag lig ik uiteindelijk om 03.30, op 25/04/2015 in bed.

De volgende dag is de pijn in mijn knieën bijna ondragelijk geworden. Op sommige momenten kunnen mijn knieën het niet meer aan. Ondanks de pijn probeer ik in beweging te blijven. Toch kijk ik terug op een geslaagde dag. Het was erg gezellig en ik heb maar mooi mijn eerste hardloopwedstrijd gehad. Ik ben ook blij dat het gisteren zo slecht is gegaan, het geeft me zoveel meer motivatie om door te blijven gaan met hardlopen. Die perfecte hardloopwedstrijd ga ik hoe dan ook lopen en hopelijk zelfs nog dit jaar!

Het spijt mij voor het gebrek aan foto’s, maar door het weer zijn de meeste foto’s mislukt. En een foto van mij laten zien met een gezicht waarop het lijkt alsof ik ziek ben, bespaar ik jullie liever toch.

Heb een fijne Koningsdag morgen!

Advertenties

Auteur:

Hoi lieve lezers. Dit ben ik, een klein, blond vrouw. Vol blunders en verhalen. Met een passie voor koken en lifestyle. En dat gaan jullie terug zien in mijn blog. Veel plezier. Liefs Karlijn

4 gedachten over “Mijn Strijd | Hondenweer

  1. Volgens mij ben jij onderdeel geweest van iets heel gaafs! Wel heel jammer dat het weer niet meewerkte en dat je wat lichamelijke problemen kreeg, maar daar doe je niks aan. Des te knapper dat je gewoon bent gegaan en je etappe keurig hebt volbracht. Super!
    En zoals je zelf al aangeeft: een volgende wedstrijd kan nu eigenlijk alleen maar meevallen.
    Eerst maar eens die knie beter zien te krijgen, want dat klinkt helemaal niet goed. En dan misschien de Singelloop in Enschede proberen? Die is in september.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s