Geplaatst in Mijn Strijd

Mijn Strijd | Twee weken

Over minder dan twee weken is het zover, mijn eerste hardloopwedstrijd! Mijn conditie is goed, ik voel me beter in mijn lijf zitten dan dat ik me ooit gevoeld heb. Wat kan er misgaan, zul je denken. In een paar woorden, een tegenstribbelend lijf. 

Het hardlopen heb ik langzaam opgebouwd. Nooit te lang doorgegaan en altijd netjes aan de intervaltraining gehouden. Vooraf statisch rekken en 5 minuten of meer inlopen, na het hardlopen dynamisch rekken en 5 of meer minuten uitlopen. Altijd in gedachte dat er niets mis kon gaan. Toch ging het ergens mis, want nu zit ik op de bank met een lopersknie. Gelukkig was ik er op tijd bij, heb ik op tijd mijn rust genomen. Dat merk ik, want het rare gevoel aan de zijkant van mijn knie is weg zo goed als weg. Het constante vervelende gevoel is weg en het gevoel komt alleen ’s avonds nog even de hoek om kijken.

Blij dat ik daarom ook was begon ik gisteren dan ook met een rondje rennen van maximaal 20 minuten, op aanraden van de fysiotherapeute. Helaas was mijn blijdschap al snel voorbij, want na 14 minuten moest ik opgeven. Niet vanwege mijn conditie, maar vanwege een pijn die ik nog nooit eerder had meegemaakt tijdens het lopen. Ik voel wel eens de steken in mijn abdomen of de vermoeide beentjes, de fijne pijntjes zoals ik ze graag omschrijf. Gisteren was het anders, ik had nog nooit last gehad van mijn lopersknie tijdens het lopen. Daar had ik alleen na die tijd last van, als ik lange tijd had stil gezeten. Je zou dus ook verwachten dat de pijn lateraal van de knie zal zitten, niets was minder waar. Het zat voor op de knie. Of zoals ik net geleerd had, bij het ligament tussen de patella(knie) en de tibia (scheenbeen). De pijn valt te omschrijven als een flinke steek. Het wonderbaarlijkste was nog dat de pijn direct verdween toen ik stopte met lopen. Gewoon als donderslag bij heldere hemel, het kwam er opeens en was bij stoppen ook gelijk weer weg.

Natuurlijk begon het weer daarnaast ook tegen te zitten, teruglopend naar het beginpunt begon het harder en harder te regenen. Ondertussen kon ik alleen nog maar denken waarom? Ik snapte het niet, waar kwam de pijn vandaan? Waarom moest het mij overkomen, die altijd zo goed op haar houding lette? Waarom, dat was het enige wat ik nog kon denken.

Op dit moment begin ik gigantisch te twijfelen of ik de wedstrijd wel kan lopen, helaas is het niet goed om twee dagen achter elkaar te lopen. Dus heb ik gepland om de dag voordat ik naar de fysio moet 10 tot 20 minuten te gaan lopen. Niet in het bos, maar op een recht pad zonder heuvels. Ik zal alles op alles zetten dat ik de wedstrijd kan lopen, daarna neem ik mijn rust. Echt waar. Maar nu wil ik gewoon dit. Ik train er al voor sinds de zomervakantie, ik vertel mensen er al sinds de zomervakantie over dat ik mee wil doen. Het is iets wat me verder zal helpen naar een gezonde levensstijl. Ik trek het niet als ik weer een tegenslag krijg met hardlopen, zoals is gebeurd op mijn 16de. Als dat niet was gebeurd, dan had ik nu ook geen strijd tegen “overgewicht” gehad en was ik nu een getraind persoon met een goede conditie. Maar dan was mijn blog er naar alle waarschijnlijkheid ook niet geweest.

Genoeg om over na te denken, terwijl mijn gedachtes eigenlijk moeten zijn bij de herkansing van aankomende vrijdag. De toekomst zal leren hoe het verder gaat.

Advertenties

Auteur:

Hoi lieve lezers. Dit ben ik, een klein, blond vrouw. Vol blunders en verhalen. Met een passie voor koken en lifestyle. En dat gaan jullie terug zien in mijn blog. Veel plezier. Liefs Karlijn

8 gedachten over “Mijn Strijd | Twee weken

  1. Jeetje wat vervelend van je knie! Ik hoop dat je de wedstrijd kan lopen, zonder pijn natuurlijk. Lijkt mij heel frustrerend als je zo je best doet en het dan tegenzit. Vind t super inspirerend dat je zo doorzet!

    1. Dat hoop ik ook! Gelukkig merk ik wel dat het rare gevoel tijdens het gewoon bewegen steeds minder wordt, dus nu alleen het hardlopen nog! Hoe gaat het met jouw hardloopavontuur dan?

      1. Gelukkig maar! Hopelijk dat het rare gevoel dan met hardlopen ook minder wordt. Bij mij gaat het redelijk. Ik heb soms wat moeite om mijzelf te motiveren om te gaan lopen. Als ik ben geweest voelt ’t heerlijk en snap ik niet waarom ik daarvoor zo’n moeite had om te gaan beginnen. Die 5 km in een half uur wil ik ook nog graag gaan halen. En ik zou ook heel graag net als jij aan een wedstrijd meedoen….ooit 😉

      2. Nou, ik ben ook al een goed halfjaar bezig om 5 km te kunnen lopen. Maar beter te langzaam dan helemaal nooit 🙂

  2. Erg frusti! Maar misschien is het beter om aan een wedstrijd mee te doen waarvoor je wat meer de tijd heb? Dat is misschien niet leuk, maar kan je niks aan doen! Je doet al zo hard je best..dat is meer dan genoeg!

    1. Ik weet dat het beter is, toch is dit gewoon iets wat ik heel graag wil. Heb al gigantisch wat wedstrijden laten lopen omdat ik er nog niet klaar voor was. Dus ik hoop gewoon dat het de komende twee weken gewoon beter gaat 🙂

  3. Gaaf. Lijkt me echt leuk om zelf ook een wedstrijd te gaan lopen. Op dit moment hardloop ik niet, maar ik zit er wel aan te denken om weer te beginnen. Liep vorige jaar 5 km in 30 minuten. Geen supertijd, maar dat maakt niet uit. Het was wel lekker om te doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s