Geplaatst in Mijn Verhaal

Halloweentrauma’s

Over een goede week is het alweer zover. Dan is het Halloween. Deze spookachtige feestdag wordt in Nederland niet heel uitbundig gevierd. Maar goed ook, want ik zou het dood eng vinden. Mensen die laat aanbellen in rare en enge kostuums. Nee, griezel dingen zijn niets voor mij. Nooit leuk gevonden ook. Met griezelfilms kreeg je mij al snel weg. Voor spookhuizen moest ik mee gesleurd worden, een heuse marteling was dat voor mij. Maar het ergste vind ik spooktochten. Hier heb ik dan ook een gigantisch trauma aan overgehouden.

Het gebeurde tijdens een zomervakantie in Luxemburg. Het zal zich tussen 2004 en 2008 hebben afgespeeld. Na een geweldige vakantie in Oostenrijk te hebben gehad met mijn ouders en zusje, gingen we op de terugweg langs Luxemburg op bezoek bij mijn oom, tante, neefjes en nichtje. We zouden hier een kleine midweek verblijven. De camping lag op een open veld midden in het bos. Het was redelijk in een dal.  Ondertussen was er ook een spooktocht op één van de avonden. Nou alles prima, daar zouden we dus aan mee doen. Dus rond 9 uur ’s avonds liepen we de heuvel op naar de receptie. Mijn papa, oom, zusje en twee neefjes deden mee. Dus terwijl we stonden te wachten om te beginnen, begonnen mijn neefjes, papa en oom mij op te fokken. Plagend. Steeds laten schikkend, enge verhalen vertellend. Dat ik nog voordat we vertrokken waren, ik gillend terug ben gerend naar de tent. Met de rest verbaasd achterlatend.

Dus ja, daar hield die spooktocht voor mij op. En dat dit mij mijn hele leven lang zal achtervolgen, dat heb ik geweten ook. Eenmaal bij de tent aangekomen, bijgekomen van de schrik, was de spooktocht in volle gang. Je hoorde ze gillen en verplaatsen. Doordat het bos rondom de camping lag, hoorde je van alle kanten gegil komen. Je kon precies bijhouden waar ze waren. Op een gegeven moment hoorde je zelf een ontzettend bekend geluid, ofwel het gegil van mijn oom. Nu in 2014 is het volgens hen nog steeds de meest enge en fantastische spooktocht geweest, mede dankzij mijn wegrennen.

Hiernaast gaan we ook iedere meivakantie met ze weg, en telkens wanneer er een spooktocht wordt aangekondigd, dan liggen ze weer helemaal dubbel om mijn actie. Drie jaar geleden was er ook een spooktocht, gereed met touw stonden ze klaar om mij vast te binden en mee te nemen. En laten ze nou net de tijd vergeten zijn, waardoor we een uur te laat kwamen en niet meer mee konden doen. Nog nooit heb ik zo erg gejuicht en gelachen als toen.

Hebben jullie nog leuke Halloween/spook verhalen?

 

 

Advertenties

Auteur:

Hoi lieve lezers. Dit ben ik, een klein, blond vrouw. Vol blunders en verhalen. Met een passie voor koken en lifestyle. En dat gaan jullie terug zien in mijn blog. Veel plezier. Liefs Karlijn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s