Geplaatst in Mijn Verhaal

Ergernissen op de Donderdag

Soms heb je wel eens van die dagen dat je je rot ergert aan dingen. Op zich heb ik dagen gehad waarop het erger was, maar vandaag waren er ook weer wat van die puntjes.

Het begon allemaal tijdens mijn treinreis. Als ik terug reis naar mijn ouders voor het weekend, zoals vandaag. Stap ik altijd op Enschede Drienerlo in een sprinter om in Hengelo op de intercity te pakken. Deze intercity gaat altijd richting Schiphol of Den Haag en komt vanaf Enschede. Hengelo is dus de eerste stop van de trein. Mocht je in Enschede opstappen, wat ik ook geregeld doe als ik een grote koffer mee heb, dan heb je keuze zat waar je gaat zitten. Want in iedere coupé, stilte of gewoon, is er meestal plek zat. Je hebt zelfs de mogelijkheid tussen een 4-zits en 2-zits. Dus ik hou er meestal ook rekening mee. Als ik in Hengelo in stap, dan hou ik er meestal geen rekening mee, behalve als ik met iemand samen reis. Dan wordt het automatisch geen stiltecoupé. Meestal stap ik ook achter in de trein in, ondanks dat het voorin meestal rustiger is. Maar achter op het perron staan meestal minder mensen te wachten dan voor op het perron.  Vandaag reisde ik in mijn eentje, dus belandde ik in Hengelo in de stiltecoupé. Het was redelijk druk achterin, dus ik was blij dat ik kon zitten. Ik had daarnaast precies uitzicht op de 4-zits. Waar een moeder met een jong dochtertje zat. En daar begint mijn ergernis, want deze zaten natuurlijk lekker te babbelen. Sorry, ook al ben je moeder met dochter, dan nog had je in Enschede beter moeten kijken waar je was gaan zitten. Want geloof mij, voor in de trein was nog plek zat in een gewone coupé. Na Hengelo zal het er waarschijnlijk ook vol hebben gezeten, maar in Enschede dus niet. Nu gebeurt dit vaker bij groepen reizigers, maar ik kan me er dus daadwerkelijk aan ergeren. Het heerlijke aan zo’n stiltecoupé is dat je er helemaal tot rust kan komen. Dus eerlijk is eerlijk, ik ben stiekem wel voor de stiltecoupés. Ondanks dat het in de spits natuurlijk amper te doen is.

In de avond was het nog even tijd om naar de winkel gegaan. Het werd de AH. Dus de winkel doorlopend, stuit ik op het assortiment van Heel Holland Bakt. Er waren ontzettend veel verschillende cake en broodmixen. Dat brengt me bij de volgende ergernis. Ik neem als voorbeeld de poeder voor botercrème. In het pak zit 250 gram aan poeder. Benieuwd hoe de beschrijving ging, las ik dat er per keer 100 gram poeder, 250 gram boter etc. werd gebruikt. Dus voor een portie heb je dus 100 gram poeder nodig, terwijl je maar 2 en halve portie uit het pak kan halen. Wat is mijn ergernis dan? Nou, waarom stoppen ze niet gewoon 300 gram in een pak, maak het iets duurder en voeg die 50 gram extra toe. Hetzelfde geldt trouwens voor rijst, paste en andere bak producten. Ik snap dat je hierdoor geneigd bent om nog een pak te halen, dus winst voor de winkel. Maar ik vind het vreselijk. Men koopt het toch wel als het goed bevalt, dus waar maakt de winkel zich zorgen om.

Ach ja, gelukkig was er vandaag ook goed nieuws. Want niemand minder dan Rik van Westelaken, de nieuwslezer van NOS, doet mee aan WIDM(Wie Is De Mol). Door zijn optreden in de Kwis, heb ik gewoon sympathie voor die man gekregen. Dus ik vind het superleuk dat hij mee gaat doen aan WIDM.

Hebben jullie nog ergernissen gehad deze week?

Advertenties

Auteur:

Hoi lieve lezers. Dit ben ik, een klein, blond vrouw. Vol blunders en verhalen. Met een passie voor koken en lifestyle. En dat gaan jullie terug zien in mijn blog. Veel plezier. Liefs Karlijn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s