Geplaatst in Mijn Verhaal

Trots op (mijn) taal.

Hebben jullie dat ook wel eens? Dat enorme gevoel van trots en voldoening nadat je iets hebt gedaan waar je helemaal niet zo zeker over was. Ik heb het de laatste tijd steeds vaker.

Al op de basisschool was Nederlandse taal en spelling nooit mijn sterkste kant, ondanks dat ik een ontzettende boekenwurm was. Sowieso schreef ik als zo wie zo en ook persee werd verkeerd gespeld. Mijn zinnen waren vaak veel te lang en het ontbrak ook aan logische formuleringen. Lange lappen tekst schrijven, stukjes voor promotie of zelfs een blog beginnen was voor mij geen optie. Vreselijk. Toch ben ik de afgelopen maanden ontzettend gegroeid met het schrijven van promotie en blogposts, dat vind ik in ieder geval.

Een doel was ook bij het beginnen van een Nederlands blog, om sterke artikelen te schrijven zonder ellenlange herhalingen en kromme zinnen. En daarnaast om mijn Nederlands zodanig te verbeteren dat ik juiste verslagen kan schrijven voor de Universiteit. Nu ben ik op het punt gekomen dat het nog steeds lang duurt voordat ik iets geschreven heb, maar dat het resultaat er zeker wezen mag. En dat het resultaat er zeker wezen mag, zal ik even laten zien.

Bij het eerste stukje moest ik vrijwilligers werken, ik vond hem wel leuk bedacht. Het tweede stukje moest mijn eigen mening zijn over hoe ik het vond om bij deze vereniging te zwemmen. Ik zag er erg tegenop om hem te schrijven, maar achteraf is dit echt een pronkstukje geworden.

Wil jij ook zo graag bruin worden. Maar heb je geen idee wat je in de buitenlucht kan doen! Kom ons dan helpen met fietsflyeren. Neem op 23 april je mooiste, met piranha beplakte, nietmachine mee. Zet je awesome Piranha zonnebril op. En kom ons vergezellen om 11 uur voor de Horst.

Begin 2014, nadat ik een halfjaar bij mijn oude zwemclub weg was gegaan, begon het bij mij toch weer te kriebelen. Kennis met Piranha had ik al gemaakt tijdens mijn Kick-In, na negen geweldige dagen met de Piranha doegroep te hebben doorgebracht inclusief een leuke poolparty met Koos Konijn, wist ik dat ik bij Piranha op de goede plek was. Toch moest ik een keuze maken, ga ik conditietrainen of pak ik toch mijn oude liefde weer op, reddingszwemmen. Natuurlijk kon ik ook alle twee gaan doen, maar daar ben ik simpelweg te lui voor. Ik koos voor Rescue en ik heb er geen moment spijt van gehad. Aan het begin moest ik even wennen aan het fanatisme, maar nu ik eraan gewend ben word ik bijna net zo fanatiek. Van het vervoeren en het opduiken van een slachtoffer tot conditie opbouwen. De trainingen zijn heerlijk gevarieerd en af en toe best wel zwaar. Met gezellig naborrelen na de training zit de gezelligheid er zeker in bij Rescue! Vastberaden om dit jaar maar weer eens een diploma te halen, bereid ik me alvast voor op het nieuwe jaar en misschien zie ik jou volgend jaar wel bij de training!

Misschien moet ik maar een carrière switch overwegen, haha. Schrijven jullie wel eens promotie stukjes?

 

Advertenties

Auteur:

Hoi lieve lezers. Dit ben ik, een klein, blond vrouw. Vol blunders en verhalen. Met een passie voor koken en lifestyle. En dat gaan jullie terug zien in mijn blog. Veel plezier. Liefs Karlijn

Een gedachte over “Trots op (mijn) taal.

  1. Ik begrijp wat je bedoelt. Nederlands was mijn slechtste vak bij mijn eindexamen (een 6 terwijl ik voor Engels een 7 had). En schijven van blog artikeltjes kost mij ook altijd meer tijd dan ik verwacht.
    Jouw blogjes zijn altijd wel leuk om te lezen, dus zeker zo door gaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s