Geplaatst in Mijn Verhaal

Dat is chilluh, ofsoooww.

Maandagen. Op de een of andere manier gebeurt er altijd wel wat. En dan vooral in de trein

Na een lekker lang weekend gehad te hebben, met heerlijk weer, 3 erg gezonde recepten uitgeprobeerd en een fijner gevoel over mijn lichaam. Was daar dan toch die maandag. Maandagen zijn betreft universiteit altijd wiskundedagen, ofwel 2 uur durend hoorcollege wiskunde. Omdat er die middag ook nog een ziekenhuis bezoek op de planning stond, besloot ik om maar niet naar dat hoorcollege te gaan. Ten eerste omdat het anders uurtje heen naar college, college, uurtje terug naar ziekenhuis, om daarna weer een uur terug te gaan naar mijn kamer. Ten tweede, ik kan het college toch lekker terugkijken via internet.

Dus om mijn ochtend toch nog goed te besteden, besloot ik mijn mentor van mijn middelbare school op te zoeken. Hij was namelijk mijn gehele 6 jaar latijn docent geweest, en 2 jaar mentor. Dus ik voelde me enerzijds verplicht om nog een keer langs te gaan en vandaag had ik dus tijd. Aangekomen bij zijn lokaal, werd ik eerst terug op de gang gestuurd omdat hij zijn verhaal af moest maken. Verbaasd als ik was, besloot ik maar even een ommetje te maken in de school. Het voelde raar om naar een jaar weer terug te zijn, foto’s van mijn brugklas hingen er nog, fotoshoot van 5VWO hing er nog. Zelfs onze galafoto’s hingen er nog. Haha. Daarna gezellig bijgekletst met mijn mentor, om weer terug te gaan naar huis.

Na mijn ziekenhuisbezoek die middag, pakte ik alsnog de trein om op tijd terug te zijn voor de kamerzoekers die we moesten “beoordelen”. Meestal is het rond 5 uur redelijk druk in de trein, dit keer was het redelijk rustig. Maar ze hadden dan ook een geweldige lange trein ingezet. Dank NS. Ik belande in de stiltecoupé, waar ik altijd heerlijk kan genieten van de rust en mijn muziek. Na nog geen minuut gezeten te hebben, kwam daar meneer insect aanvliegen. Meneer of mevrouw, was een redelijk groot springend en vliegend insectje, dat besloot de hele tijd bij mijn hoofd rond te zoemen. Argh. Na 10 minuten was het insectje verplaatst en kwamen we aan bij het eerste tussenstation. Er kwamen 4 nieuwe mensen(2 vrouwen en 2 mannen) de coupé in. En ik zal u nu het 30 minuut durende dialoog kort vertellen.

Persoon 1 tegen de andere (luid); Oh wacht we zitten in de stiltecoupé, ja dan moeten we stil zijn ensoow. Persoon 2(nog luider): ah jonguh maakt niets uit toch. Ik denk, ze gaan dus stil zijn. Nou niet dus, persoon 1 pakt de telefoon al en begint luid te bellen, persoon 2 zit te zeiken over dat ze naar de WC moet en persoon 3 is op zoek naar een WC. Persoon 4 is behoorlijk rustig. De gesprekken gaan door, totdat persoon 2 begint te gillen. Daar is meneer of mevrouw insect weer. Ze springen allemaal op en persoon 3 slaat de insect neer. Dat had opzich ook weer niet gehoeven, maarja. De groep gaat weer zitten en persoon 1 word opnieuw gebeld. Persoon 2 en 3 daarentegen gaan een gesprek met elkaar aan. En echt waar, het had een hoog niveau. Het begon met het feit dat persoon 3 ergens ging chilluh. Omdat dat gewoon beter was om daar te gaan chilluh. Toen vroeg persoon 2, mag ik anders je nummer, dan kunnen we samen gaan chilluh, ofsoow. Waarnaar ze vertelde dat ze ook een keer ging chilluh, met mensen ensow, en die gingen ook wel eens daar chilluh ofsow.

Nouja, dat gesprek terzake. De conducteur kwam langs. Stil dat ze opeens waren, niet normaal. Ik liet hem mijn kaart zien, waarna hij zich tot het viertal boog. Kwam persoon 3 aanzetten met een enkeltje op een arriva of syntus traject. We zaten in een Intercity. En toen begon de heisa. Persoon 3 dacht dat hij op dit spoor, wegens alle chaos rondom Zutphen, ook hiermee mocht rijden. Ten eerste was het een enkeltje richting Zutphen, ten tweede was hij nog geeneens in een NS trein richting Zutphen, hij ging de totaal andere kant op. Hele discussie wat uiteindelijk leidde tot een boete van 35 euro. Haha, gerechtigheid. Sorry, heel gemeen van mij.

Nu heb ik echt niets tegen mensen die zo praten, waar ik wel een hekel aan heb is dat dit luidruchtig in de stiltecoupé gebeurt. Sorry hoor, maar nee. Gelukkig duurde het maar 30 minuten, en kwam ondertussen ook nog de awesome conducteur. Maar anders was ik ergens anders gaan zitten.

Nu kan ik me aan meerdere dingen ergeren in de trein, maar dit was echt het ergste. Wat is jouw grootste treinergenis?

Advertenties

Auteur:

Hoi lieve lezers. Dit ben ik, een klein, blond vrouw. Vol blunders en verhalen. Met een passie voor koken en lifestyle. En dat gaan jullie terug zien in mijn blog. Veel plezier. Liefs Karlijn

2 gedachten over “Dat is chilluh, ofsoooww.

  1. Mij grootste trein ergernis? Dat ik met mijn auto moet wachten bij een spoorovergang totdat de trein voorbij is. Vooral wanneer een trein bij een nabij gelegen station iets te ver doorrijdt. Dan gaan de spoorbomen al dicht terwijl iedereen nog moet in- en uitstappen. Dan duurt het wachten extra lang.

    1. oja, dat is ook wel een goeie. Alhoewel mij dat altijd overkomt wanneer ik met de fiets ben en in de stromende regen. Maar volgens mij is dat gewoon altijd pech 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s