Geplaatst in Inspiratie, Mijn Verhaal

Inspirerende treinreizen

Goeie dag lieve lezers,

Zo vaak neem ik per week niet de trein, meestal maar twee keer per week. Mocht ik dan toch de trein nemen, dan is er op de een of andere manier altijd wel wat mis bij de NS. Wat in mijn geval altijd leidt tot een interessant gesprek.

Zoals vandaag, heerlijk in de trein, genietend van de rumoerigheid die je krijgt als je reist op een vrijdag. Iedereen verheugend op het weekend, wat natuurlijk nu met koningsdag al helemaal een pretje is. Ik twitter er nog lekker een tweet over met de hoop snel thuis te zijn. Helaas, vlak bij station Deventer, stopt de trein. Wegens een “geweldige” seinstoring mag de trein niet verder rijden en moet ik een halfuur wachten tot er weer een trein komt die wel door mag rijden. Wat uiteindelijk leidt tot 45 minuten vertraging. En dan is twitteren/bloggen echt geweldig om je frustratie kwijt te raken zonder daar mensen mee lastig te vallen.

Niettemin, wanneer ik de trein in stap kom ik tussen een vrouw en een wat ouder koppel te zitten. Om het voor je te zien, in zo’n 4 persoons zitplek in de trein. Aangezien ik wat problemen had met mijn vele bagage een plek te geven, spraken ze me al snel aan om te helpen. Waarna we al snel in gesprek raakten. We praten wat over wat we gingen doen met koningsdag, dat we moesten werken. Ze vertelde dat ze volgende week vakantie had, waarop ik zei dat het er voor mij niet inzit. Universiteit gaat namelijk altijd door, behalve zomer en kerstvakantie zit er geen vakantie in. We begonnen over onze studies te praten. Ze vertelde dat ze nu MBO deed en volgend jaar verder wou gaan op HBO om daarna terecht te komen op de universiteit.

En voor zulke mensen heb ik echt zwaar bewondering. Mensen die heel graag iets willen worden van beroep waar je een universitaire diploma voor nodig hebt. Maar alleen de mavo of havo hebben gedaan. Om toch te worden wat ze graag willen worden, leggen ze een zo grote weg af om er te komen. En die duurt lang, je hebt er zoveel wilskracht voor nodig om het te redden. Nu heb je natuurlijk ook een andere kant van het verhaal, zoals waarom zijn ze dan op de middelbare school niet gelijk universiteit gaan doen. Maar meestal weet je op zo’n jonge leeftijd toch nog niet wat je wilt worden, alleen sommige hebben het voorrecht om dan al precies te weten wat ze later willen gaan doen. Of ze worden, met dank aan de cito, gestuurd naar het verkeerde niveau. En op die leeftijd heb je als kind niet te zeggen wat je eigenlijk wilt doen, het wordt bepaald door de leerkrachten en je ouders.

Vroeger op de basisschool zei ik altijd dat ik wou studeren op de universiteit, ik had geen idee wat ik wilde worden, maar dat was mijn doel. Gelukkig had ik op de basisschool al dat ik een perfectionist ben, dus de cito verliep goed bij mij. Waardoor ik op de middelbare in een havo/vwo klas terecht kwam en doordat ik door de leraren gestimuleerd werd om Latijn te proberen, ik zo terecht kwam op het gymnasium. Daarna begon het moment van wat ik later wilde worden, want er moest een vakkenpakket gekozen worden. Het liep uit van modeontwerper tot architect, met een liefde voor wiskunde en biologie. Wat leidde tot een technisch, natuurkundig vakkenpakket. Ook dit kan voor veel mensen een knelpunt zijn, mocht je hier verkeerd kiezen, dan word je misschien niet toegelaten tot je vervolgstudie. In de 3 jaar die daarna kwamen moest dan vervolgopleiding gekozen worden, gelukkig had ik een goed vakkenpakket geworden en een studie die me erg aansprak. Natuurlijk is het knap dat ik nu studeer aan de universiteit, maar dat houdt niet op tegen de mensen die er op een langere weg komen. Want die wilskracht om zo lang te werken om dan eindelijk je doel te bereiken. Dat zou ik niet hebben.

Om dit hak op de tak verhaal naar een eind te brengen. Het moreel van dit verhaal is dat je mensen niet mag afdingen op niveau. Nu heb ik dit verhaal maar van een kant bekeken, maar er kan meer zitten waarom iemand mavo is gaan doen, in plaats van havo. Vaak in mijn omgeving hoor je mensen zeggen, oh doe jij maar hbo. En eigenlijk ben ik het daar helemaal niet mee eens. Iedereen is anders en iedereen is ergens anders goed in.

Hebben jullie ook bewondering voor mensen? En hoe is jullie weg naar een student gegaan?

Heb een fijne koningsnacht!

Liefs Karlijn

Advertenties

Auteur:

Hoi lieve lezers. Dit ben ik, een klein, blond vrouw. Vol blunders en verhalen. Met een passie voor koken en lifestyle. En dat gaan jullie terug zien in mijn blog. Veel plezier. Liefs Karlijn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s