Geplaatst in Mijn Verhaal

Insecten – die krioelende beestjes

Een groot zwart lichaampje, 8 dikke pootjes en 2 enge grote ogen. Zelfs als ik erover schrijf krijg ik het er al benauwd van. In mijn belevenis zijn ze erg groot, terwijl in de werkelijkheid ze nog geen centimeter groot zijn.

Spinnen. Sinds groep 3 ben ik al als de dood voor die beestjes. Ik kan me nog herinneren dat mijn lerares in groep 3 een gesprek met mij aanging, waarom ik die beestjes nou zo eng vind. Nou vraag mij wat, ik heb werkelijk geen idee. Ik vind ze gewoon erg griezelig. Zelfs een foto van een spin levert mij al een hartverzakking op.

Sinds het moment van op kamers gaan, was ik als de dood dat er een grote enge spin op mijn kamer zal zitten, wanneer geen van mijn huisgenoten thuis was om hem weg te halen. Want mocht er een op het plafond zitten, en dan heb ik het over zo’n grote dikke. Dan durf ik dus echt mijn kamer niet meer in, totdat hij weg is. Gelukkig valt de hoeveelheid spinnen reuze mee op mijn kamer. Alhoewel ik voorzie, aangezien ik er nu over schrijf, in de nabije toekomst nog wel een leuke blunder met mij en een spin. Jeweetwel, die wetten van murphy. Het gebeurt me veel te vaak. Maar ik dwaal af.

Mijn aanleiding om te schrijven was in eerste instantie de mug die nu voor mijn neus zit. Gelukkig ben ik niet bang voor muggen, alleen het pakken van die beestjes vind ik toch altijd een beetje griezelig. Toen bedacht ik me dat er eigenlijk nog veel meer was gebeurd met insecten vandaag.

Mijn kamer heeft namelijk sinds het begin van wonen al een plaag van zilvervisjes over zich heen gehad. Zilvervisjes? Ja zilvervisjes, niet te verwarren met papier of ovenvisjes. In eerste instantie zou je denken dat het om een langwerpige spin gaat. Maar nee, het zijn toch echt andere beestjes. Om schrikreacties te voorkomen, heb ik maar geen über ingezoomd plaatje toegevoegd. Vandaag zat er weer eentje op mijn kamer, gelukkig heb ik me erover heen gezet om ze weg te kunnen halen, maar ugh. Wat heb ik een schijthekel aan die beesten. Als je ze niet weghaalt, heb je zo een heel nest zitten. En bestrijden, nee hoor, die beestjes zijn overal tegen bestand.

Zilvervisjes, papiervisjes en ovenvisjes

Denkend aan dat zilvervisje, bedacht ik me naar wat er vanochtend was gebeurt. Ik, facebook proberend te vermijden, want wat is er tegenwoordig nog leuk aan. Maar soms is het toch wel even handig om te kijken voor school stuff. Huh school spullen op facebook? Jaaa, want we hebben een groep van onze jaarlaag waar af en toe nog wel eens handige samenvattingen op worden gezet.  Terug naar de melding die ik toen kreeg. Iemand had gereageerd op een link die ik had geplaatst, op een tijdstip waar ik toch zeker weet dat ik aan het slapen was. Dus hoe ik die link leuk heb kunnen vinden, ik heb werkelijk geen idee. Facebook doet de laatste tijd gewoon rare dingen.  Maarja, de link ging dus over slakkenbestrijding. Ja, je leest het goed, slakkenbestrijding. En als ik dan toch ergens niet bang voor ben, dan zijn het slakken.

En dit verhaal wou ik dus even delen. Het feitje dat ik onbewust toch erg veel met insecten bezig ben geweest vandaag, ondanks dat het dus totaal niet mijn bedoeling was. Wat is jullie grootste nachtmerrie als het gaat om insecten?

 

Advertenties

Auteur:

Hoi lieve lezers. Dit ben ik, een klein, blond vrouw. Vol blunders en verhalen. Met een passie voor koken en lifestyle. En dat gaan jullie terug zien in mijn blog. Veel plezier. Liefs Karlijn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s